Waarom ben ik hier op aarde? Wat is de bedoeling van mijn leven hier? Deze vragen hielden mij als kind bezig. Ik uitte ze niet. Deed mijn best om een goede dochter te zijn, een ijverige leerlinge en een leuk vriendinnetje.

Toen ik op een kantoor werkte en aan mijn bureau in een klein kamertje met alleen een dakraam zat, zoomde ik regelmatig uit: dan ging ik als een helikopter boven het bedrijf hangen, het dorp, de provincie, ons land, Europa, de wereld….zoveel mensen! En ik ben maar één nietig klein wezen dat daar onderdeel van uitmaakt, dat zal toch wel een reden hebben?

Wat kom ik hier doen? Wat is mijn levensdoel? Ik wist het niet. Bleef mijn best doen. Nu op werkgebied. Ging af op hoe het ‘hoorde’: een fulltime baan, koophuis, relatie. Ik dacht dat ik gelukkig was, want ik had alles wat mijn hartje begeerde. Toch? Ik was zoekende. Werd ik gevraagd voor een andere functie, dan dacht ik: Leuk! Misschien is dat dan de bedoeling? Maar ook dan was ik toch weer snel op zoek naar een nieuwe uitdaging.

Er kwam een burn-out op mijn pad. O nee, maar daar had ik helemaal geen tijd voor! Een aantal sessies met een psycholoog, vakantie en hup: werkuren uitbreiden. Andere baan. Na een aantal jaar was hij daar weer: burn-out. Ik begreep er niets van. Mijn werk vroeg niet overmatig veel tijd, kon mijn uren flexibel indelen, mijn collega’s waren blij met mij, mijn klanten ook…

In het verleden had een psycholoog mij de vraag gesteld: Wat wil jij? Ik keek hem enigszins verbaasd aan. Wat ík wil? Dat wist ik niet.

De ommekeer kwam nadat ik voor baarmoederhalskanker behandeld was. Nu kon ik er niet meer omheen. Mijn lichaam greep in, nu wat rigoureuzer. Tijd voor zelfreflectie. Maar nu echt. Grondig. Ik had altijd mijn keuzes met mijn verstand gemaakt, maar aangezien mijn intuïtie mij heel duidelijk waarschuwde voor de kanker, vertrouw ik mijn intuïtie en gevoel nu meer dan mijn verstand. Een heel nieuw leven is begonnen! Ik heb mijzelf weer gevonden, houd van mezelf en durf te vertrouwen op mijn (onderbuik-) gevoel. Ik volg de stroom in plaats van ertegenin te zwemmen.

Er komen mooie mensen op mijn pad, er gebeuren wonderlijke dingen en ik ontwikkel mij op een manier die bij mij past: intuïtieve ontwikkeling, breathfulness, (familie-) opstellingen, voice dialogue, coachen met paarden, mediumschap.

Ik sta voor wat mij bezig houdt en ik merk dat als ik dit deel vanuit mijn kern, mijn wezen, het staat als een huis. Ik laat mijzelf zien vanuit zachte kracht. Dat ben ik.